EDI

امروزه توجه اغلب سازمانهای بزرگ به اين موضوع معطوف شده که سيستم هايشان را بصورت EDI معرفی و ايجاد کنند.

بعضی از شرکتها (علی الخصوص شرکتهای کوچک) بسمتی گام برمی دارند بتوانند برای خود تجارت الکترونيکی بسازند و با شرکای تجاری خود بروش ويژه ای همکاری کنند بنابراين، بايد راه حلی وجود داشته باشد که تمام سازمانها را به اجرا و هدايت تجارت الکترونيک در محيط اينترنت، تشويق کند  نخستين گام تعريف استانداردهاست. اما استانداردها چه چيزهايی را بايد تعريف کنند؟ در زير مواردی که بايد درنظر گرفته شود ذکر شده است :

• معرفی کارهای تجاری (Business Transaction) عمومی مانند ارسال يک سفارش خريد
• معرفی فرمت های تبادل داده های عمومی مانند پيامهايی با محتوی و بافت Transactionهای فوق
• معرفی مکانيزمی برای گردآوری قابليتها و Business Transactionهايی که سازمان ميتواند انجام دهد و جمع آوری آنها در يک Repository بطوريکه برای ساير سازمانها در دسترس باشد. بطور خلاصه قابليت ارائه شرح حال و Profile  سازمان.
• معرفی مکانيزمی برای اينکه سازمانها بتوانند شرکتهای مورد نظر خودرا پيدا کرده و Profile آنها را ببينند.
• معرفی مکانيزمی که به سازمانها اجازه دهد تا پيش از آغاز معاملات بتوانند به زبان تجاری با هم مذاکره و گفتگو کنند.
• معرفی مکانيزم عمومی تبادل داده ها برای دريافت و ارسال پيامها بين سازمانها
• معرفی چهارچوب امنيتی و قابليت اطمينان

تا سال 1999 ( حدود يکسال پس از تولد XML ) هيچ استاندارد مشخصی که تمام موارد فوق را بپوشاند  وجود نداشت. وجود استانداردی که بتواند تجارت الکترونيکی جهانی را عملی کند از اهميت خاصی برخوردار بود که بينش ebXML بر همين موضوع استوار است.